CL; San Pedro de Atacama t/m CL; Paso Los Libertadores

24-12-2024 t/m 22-01-2025

In San Pedro de Atatacama zetten we Waggel op een bewaakt parkeerterrein zodat we rustig kunnen zoeken naar de waterlekkage. Een nogal frustrerende bezigheid want het viel niet mee de boosdoener te vinden. Een groot deel van het interieur en zelfs de vloer is verwijderd. Uiteindelijk blijkt er een miniem scheurtje in de las van de watertank te zitten. Van de feestdagen hebben we weinig meegekregen want we zijn ruim een week bezig geweest met zoeken, demonteren, slopen enz. voor we de oorzaak vonden. En dan moet alles weer teruggebouwd worden en moeten we op zoek naar een bedrijf die kunststof kan lassen. Gelukkig is San Pedro erg toeristisch en konden we ’s avonds in het centrum wat gaan eten want onze eigen keuken was ook onbruikbaar. We waren dan ook erg blij met de afleiding van onze vrolijke buurtjes Lianne, Ralph en de kinders Steffi en Ivan (La Familia). We drinken regelmatig wat samen en ons regenwormen spel valt ook in de smaak. Maar na 9 dagen San Pedro vertrekken we met de nog altijd lekkende watertank. We vonden een bedrijf in Calama die de expertise heeft maar deze bleek totaal niet geïnteresseerd ons te helpen. Een flinke teleurstelling want dat betekend dat we helemaal naar de hoofdstad, Santiago, moeten. Een kleine 2000km verderop. Dus moet ook onze route compleet op de schop. En willen ze ons daar wel helpen? Om alles even te laten bezinken rijden we door naar de kustplaats Tocopilla. Even een paar daagjes niks anders dan het ruisen van de golven. We nemen contact op met 2 camperbouwers in Santiago en allebei geven ze aan ons te kunnen en willen helpen. Dus gaan we onderweg naar het zuiden. We volgen de kust en het valt ons op dat er hier nog geen grassprietje groeit. Toch is het een prachtige rit en we moeten regelmatig tot boven de 1500m klimmen. De natuur is indrukwekkend. We overnachten een paar keer op het strand, maar ook in de woestijn naast de enorme “Hand van de woestijn”.

En voor we Santiago binnen rijden overnachten we op een parkeerplaats van een tankstation samen met La Familia. Een heel gezellig weerzien met drank en een spelletje regenwormen. In Santiago hebben we afgesproken bij een camperbouwer in het noorden van de stad. Het blijkt een overvol terrein van een camperhandelaar te zijn die ook aanpassingen en reparaties kan uitvoeren. Maar al snel blijkt dat ze onze tank willen proberen te plakken. En dat gaat niet werken want het materiaal van onze tank moet worden gelast. Tijdens het zoeken naar oplossingen op internet hebben we een lasbedrijf gevonden die met kunststof lassen adverteerde. En dit bedrijf bleek bereid naar ons toe te komen voor de reparatie. En dat betekend dus dat de tank er voor de 3e keer uit gesloopt moet worden. Gelukkig is al snel duidelijk dat de lasser weet wat hij doet en ook het materiaal van onze tank herkend. Hij is een goed uur bezig geweest en de tank is daarna weer als nieuw. Wat een opluchting! Voor we de tank weer terug inbouwen vullen we hem eerst nog een keer, voor de zekerheid, en daarna kunnen we hem met een gerust geweten weer inbouwen. Eindelijk opgelost! Al moet er nog veel van het interieur worden opgeknapt en vastgezet.

Maar we kunnen weer vooruit kijken en nieuwe plannen maken. Als eerste rijden we naar een camping in het zuiden van Santiago waar La Familia op ons wacht. Nog even een paar gezellige avonden voor zij door gaan naar het zuiden en wij, via de Ikea, weer de andere kant op. Na de stad rijden we richting Valparaiso waar we ons installeren op, de ten zuiden van de stad gelegen, camping Los Olivos. Een lekker ruime camping met plekken tussen de verwilderde olijfbomen. Het is hier heerlijk rustig en op een paar honderd meter gaat de bus naar Valparaiso. We boeken we een wandeltour door deze stad voor de volgende ochtend. Weer eens heel wat anders! Met de bus gaan we naar de stad. Als we instappen blijkt deze al meer dan vol. Dat wordt dus staan. De chauffeur houdt er een behoudend hoger tempo op na dan dat wij gewend zijn. We hebben handen en voeten nodig om overeind te blijven als hij de sterk kronkelige weg langs de kust omhoog racet. Een paar andere toeristen stappen aan het begin van de stad misselijk uit. Wij overleven het tot aan onze bestemming. De wandeltour start vanaf het centrale plein Sotomayor, het hart van de oude stad die na de opening van het Suez kanaal in verval raakte. De eens zo drukke haven verloor al zijn klanten. Maar nu is de stad bezig aan een opleving. Het centrum wordt opgeknapt en overal in de stad zijn door straatkunstenaars muurschilderingen aangebracht. Het trekt veel bezoekers. De stad is gebouwd tegen de steile hellingen van de omliggende bergen en de diverse wijken zijn via liften met elkaar verbonden. We lopen uren door de stad en genieten enorm.

En dan is het weer tijd om met de bus terug naar de camping te gaan. Een leuke stop deze stad! Hierna trekken we richting het oosten en rijden met een grote boog om Santiago heen, richting Argentinië. We hebben ons voorgenomen om slingerend, via een aantal passen, over de Andes weer terug naar het noorden te rijden. En de eerste pas is de Los Libertadores. Een pas met talloze haarspeldbochten die Santiago met Mendoza verbindt. We gaan over een hoogte van ruim 3200 meter.