Brazilië deel 3

09-04-2026 t/m 12-05-2026

We vervolgen de route richting de provincie Minas Gerais. We moeten een stuk van 1500km overbruggen om bij Inhotim botanische tuin, ten zuiden van Belo Horizonte, te komen. Dat stuk ging voornamelijk over enkelbaans wegen door de bergen. Omdat er op sommige plekken vluchtstroken zijn, wordt er veel ingehaald door vrachtwagens. En dat betekend dus vluchten naar de vluchtstrook! Het is niet raar dat we dagelijks wrakken en ongelukken zien. Uiteindelijk bereiken we de plaats Brumadinho. Hier is een evenemententerrein waar normaal gesproken, overnacht kan worden. We hebben pech want op het terrein staat een forse circustent. Op een braakliggende terrein aan de overkant vinden we alsnog een plekje. ’s Morgens zijn we bijtijds onderweg richting Inhotim. We zetten Waggel op het enorme parkeerterrein en gaan toegangskaartjes regelen. Maar zoals altijd moeten we, van de bewaking, Waggel verplaatsen naar een andere plek bij de touringcars. Prima! Een gigantisch en werkelijk prachtig park dat meteen indruk maakt door hoe goed alles onderhouden is. Alles ziet er verzorgd en doordacht uit met een enorme variatie aan planten, bomen, meren, kunst en landschappen. Voor ons hoort het zonder twijfel tot de top 3 van mooiste botanische tuinen die we ooit hebben bezocht! De galeries vonden we wat lastiger te plaatsen, we wisten niet altijd precies wat we ervan moesten denken. Maar juist die kunstzinnige toevoeging zorgde wel voor een verrassende afwisseling tijdens onze 11km lange wandeling door het park. Na nog een nachtje tegenover het circus, vertrekken we naar Ouro Branco.

Dit is een moderne mijnstad en voor ons een prima basis om de iets verderop gelegen goudstad Ouro Preto, te bezoeken. Een rit van 1,5 uur over steile bergweggetjes brengt ons naar de noordkant van deze stad. Hiervandaan loop je langs kerken en monumentale panden, via smalle, steile straatjes, zo naar het prachtige bewaarde centrum. Het is natuurlijk toeristisch, het is er druk maar wel erg gezellig. Er is veel te zien en te beleven! Hierna zijn we naar de camping in Tiradentes gereden. Een fijne plek, een paar kilometer buiten het dorp. Het is ook weer zo’n karaktervol, nostalgische plaats. Dit keer met een flinke rokende stoomtrein. Prachtig! We zijn er op Tirandents Dag. Een Nationale feestdag ter herinnering aan een held uit de onafhankelijkheidsstrijd. Dit werd gevierd met paarden, koetsen, kostuums, optochten en toespraken. Druk dus in het centrum. De parken en terrassen zijn meer dan gevuld. Na een aantal gezellige dagen gaat de reis weer verder. We hebben al ruime 6.500km door Brazilië gereden en het einde is nog niet in zicht! Ons volgende doel is Holambra. Hier waren we 3 jaar geleden ook. Dit keer zijn we er om feest te vieren. Op 27 april wordt Koningsdag grootst gevierd in dit Hollands getinte dorp. Wim en Margareth staan ons al op te wachten en nemen ons op sleeptouw. Het waren super gezellige dagen met veel bier, oranje en Nederlandse feestmuziek. Een groter contrast met de volgende overnachtingsplek kun je niet verzinnen. We staan op een groot parkeerterrein tussen de vrachtwagens. Eindelijk hebben we een bedrijf gevonden dat het dashboard kan en wil repareren tegen een schappelijke prijs. We hebben het dashboard bij het bedrijf gebracht en dankzij een telefoontje van Margareth is deze al na 3 dagen, gerepareerd weer terug. Fantastisch! Tijdens het wachten hebben we ook de banden laten rouleren zodat we ook daar voorlopig geen zorgen over hebben.

En dan is het nog 1.700km tot aan de grens met Uruguay. Dus kilometers maken. Gelukkig worden de wegen beter naarmate we verder naar het zuiden komen. Zelfs bij Vila Hollandesa tijd genomen voor een bezoek aan het historisch openluchtmuseum wat “het Nederland uit 1900” laat zien. Ook laten we nog een oliewissel doen en bij één van de laatste grote tankstations in Brazilië, vullen we de dieseltanks en kopen we de nodige filters. Alvast alles klaar voor de volgende reis. Met de nodige spanning rijden we dan richting de douane van de grensplaats Jaguarão. We hebben nog steeds twijfels of het echt klopt met de tijdelijke invoer van Waggel maar binnen 5 minuten staan we weer buiten met onze gestempelde documenten. Pfff gelukkig niets aan de hand…. En ook bij de immigratiedienst worden we direct geholpen. Geen wachtrijen, super vriendelijk en erg snel. Dan nog even de brug over en dan rijden we Uruguay binnen. In een nieuw winkelcentrum voor de grensplaats Rio Branco laten we onze paspoorten stempelen bij de Uruguayaanse immigratie en wat verderop in deze plaats bezoeken we de douane voor de papieren voor Waggel. Het is allemaal vlot achter de rug. Helaas is het ook gedaan met het mooie weer. Het is koud en winderig, grauw en regenachtig. Temperaturen van 30 graden zijn verleden tijd en lange broeken, truien en dichte schoenen zijn weer nodig. Best jammer om de reis zo af te ronden. We rijden naar Soca waar we Waggel klaarmaken voor een winterslaap tot eind oktober.

Gereden route 2025-2026, 16.489 kilometer