EC; Amazone

14-04-2025 t/m 17-04-2025

7.15 uur ’s morgens worden we door Andy naar het vliegveld gebracht. Hij worstelt ons door de drukke ochtendspits en we zijn mooi op tijd bij de vertrekhal. Hier worden we opgevangen door een vertegenwoordiger van de Sani Lodge. Ze heeft onze vliegtickets en regelt het inchecken. Heel relaxt allemaal! We vliegen met een wat oudere Boeing, in dik een half uur, naar Coca. Ook hier is alles prima geregeld. Vertegenwoordigers van diverse lodges staan klaar om hun gasten op te vangen en naar de haven te brengen, waar snelle boten de laatste etappe naar de lodge, voor hun rekening nemen. Met ruim 40km per uur zigzagt de overdekte kano tussen de zandbanken van de Rio Napo door die deel uitmaakt van het Amazone gebied. De rit duurt ruim 3 uur en bij aankomst worden we door een delegatie van de Sani Lodge verwelkomt met verfrissende doekjes, drankjes en een tafel vol lekkers. We krijgen een houten huisje met een rieten dak toegewezen. Lekker ruim met een prima badkamer. Ook is alles super schoon! De komende dagen trekken we op met een Australisch echtpaar ( Paul en Kathy) en onze gidsen Omar uit Quito en Willy, die deel uitmaakt van de Sani stam. Ze peddelen ons rond, vertellen veel over de dieren, vogels, planten, bomen, reptielen en insecten en het leven in het Amazone gebied. Het is een druk programma en onze wekker gaat iedere morgen voor 05.00 uur af. De eerste ochtend vertrekken we met een kano om een bezoek te brengen aan een observatietoren. Onderweg zien we al diverse watervogels en een flinke kaaiman. De 40 meter hoge toren staat midden in het regenwoud. Een kapokboom zorgt voor stabiliteit. Als we de 205 treden opgeklommen zijn, hebben we een weids uitzicht over de boomkruinen. De verrekijkers worden op statieven gezet en onze camera’s zijn paraat. We zien ara’s en papagaaien, met hun kenmerkende gekrijs, hoog overvliegen. Ook zien we kolibries, vliegenvangers (tirannen) en roofvogels. De verschillende toekans en ara’s zitten helaas erg ver weg, maar andere kleurrijke vogels komen wel dichterbij. Tijdens de kanotocht terug doen we nog een poging om piranha’s te vangen. Het lukt alleen Willy om er een stuk of 5 uit het water te krijgen.

’s Middags, na een uitgebreide lunch, wandelen we door het bos in de omgeving van de lodge. We krijgen veel uitleg over hoe de Sani gemeenschap het bos gebruikt. Na het avondeten gaan we met lampen de kano in op zoek naar het nachtleven. We zien een kaaiman zwemmen en ook de ogen van verschillende uil soorten. Daarna vroeg naar bed om op tijd weer op te staan voor een bezoek aan het Yasuni National park. De overdekte kano ligt al op ons te wachten en we hebben gezelschap van een aantal kinderen. Onderweg naar het park maken we een tussenstop om de kinderen af te zetten bij de school van het Sani dorp die we later op de dag zullen gaan bezoeken. We volgen de Napo rivier een flink stuk en steken deze over om bij het park te komen. Langs de oever, tegen een kale kleiwand, zien we tientallen papagaaien. Volgens onze gids likken ze hier mineralen uit de klei voor hun voedselvertering. We blijven om flinke afstand om ze niet te storen. Enkele tientallen meters verderop luiert een groep brulapen in een kale boom. Een mooi begin voor een bezoek aan het park. We worden afgezet bij het bezoekerscentrum en gaan te voet (met rubber laarzen) verder. We lopen langzaam om zo stil mogelijk te zijn. En dat werkt! Tijdens de 3 uur durende wandeling zien we 4 soorten apen. De witkopkapucijnaap, de wolaap, de doodshoofd- en de brulapen. Foto’s maken was lastig zo hoog in de bomen en tegen het licht in. Maar we hebben genoten! Na het park varen we terug naar het dorp. We worden uitgenodigd om ons eigen eten voor te bereiden. Vis en palmkoppen worden in een palmblad gevouwen en op een vuur geroosterd. Terwijl dit staat te garen, bezoeken wij de groente- en fruittuin van het dorp. We nemen we een kijkje bij de school. Als we gaan eten is er naast het eten in de palmbladeren ook gekookte yuca (cassave) en gekookte en geroosterde dikke maden en zaden. Het ziet er niet uit maar de maden smaken eigenlijk helemaal niet slecht. Een beetje zoutig en vooral vet. Na het eten mogen we een blaaspijp proberen waar ze hier nog mee op vogels en apen jagen. Dat is lastiger dan gedacht! Ook zijn er natuurlijk souvenirs te koop. We steunen een lokaal initiatief door kleine waterschildpadjes te kopen en weer vrij te laten. Hierdoor is de schildpad populatie in deze omgeving, uit een diep dal gekropen.

Tijdens de boottocht terug naar de lodge krijgen we onze eerste en enige regenbui van deze Amazone trip, maar prima regenponcho’s houden ons goed droog. Na het avondeten maken we nog een korte wandeling in de buurt van de lodge. We zien vooral insecten, vleermuizen en padden. Het was vooral opvallend dat de grote tarantula’s, pal naast onze huisjes, hun jachtgebied hadden. Maar goed dat we deze niet eerder gezien hebben! Ook op de dag van vertrek gaat de wekker ruim voor 05.00 uur. De tassen moeten klaarstaan en om 05.30 uur is er al ontbijt. Nog even afscheid nemen van onze gidsen en dan begint de ruim 3 uur durende tocht terug naar Puerto San Fransisco waar het Coca vliegveld ligt. Ook nu is alles weer prima geregeld en met een kleine vertraging landen we op de luchthaven van Quito. Andy, die samen met Gabi, de Coda Vista camping aan het opbouwen is, komt ons weer ophalen.