EC; Quito t/m EC; Ibarra

18-04-2025 t/m 30-04-2025

Terug op de Coda Vista camping zien we dat Waggel gezelschap heeft gekregen van een Franse en een Duitse auto. De volgende dag hebben we in de stad afgesproken met Ad en Anne-Marie. Het is Goede Vrijdag. Een taxi probeert ons zo dicht mogelijk naar het centrum te brengen. Alleen is het centrum compleet afgezet. Vandaag is er een grote processie in de stad. Vanaf de San Fransisco kerk is er een 7km lange route langs de basiliek naar de gouden kerk. Met deze processie wordt de kruisweg van Jezus herdacht. Het centrum vult zich met gelovigen, voornamelijk in het paars gekleed. Vele dragen puntmutsen die ook het gezicht bedekken. De processie gaat over boetedoening en daarom zie je mannen zware kruizen dragen, maar ook zelfkastijding (tot bloedens toe) met kettingen, cactussen of brandnetels. Een gigantisch (paars) lint van honderd duizenden gelovigen. Samen met Ad en Anne-Marie hebben we dit spektakel mogen meemaken. Als afsluiting eten we samen de traditionele Fanesca soep. Een maaltijdsoep die hoort bij deze processie. Na nog een drankje met uitzicht op de gouden kerk nemen we een taxi terug. Een hele bijzondere dag!

Op eerste Paasdag verlaten we Quito. We rijden oostelijk om de stad naar het noorden en gaan dan richting Mindo. Een prima weg slingert door de groene bergen en langs kleine dorpjes. We hebben gereserveerd op het terrein van het privé natuurgebied Mindo Lindo. Heike en Pedro, een Duits/Ecuadoraans stel, heeft hier een mooie plek gecreëerd. We zitten weer in het regenwoud en het blijft dan ook niet droog. Toch maken we wat wandelingen door het bos en genieten van de talloze kolibries en andere vogels die bij de voederplaatsen verschijnen. Na twee dagen vertrekken we. Het is tijd om naar Ibarra te gaan. Onderweg stoppen we kort bij het solarmuseum op de evenaar. Het museum was niet erg interessant maar de nabij gelegen cactustuin, maakte het weer goed. En dan is het nog 70km tot Finca Sommerwind. De camping met restaurant van Hans, waar we over enkele dagen Waggel gaan stallen. Het is er een drukte van belang met de vele reizigers die komen en gaan. Ad en Anne-Marie zijn er ook en we zien de auto van Michiel en Marieke staan, die zelf in Nederland zijn. We parkeren op het hoogste en enige vrije plekje van de camping. Het is genieten van de gezelligheid, de bar en het Duitse eten in het restaurant. Jammer dat het steeds weer regent waardoor de hellingen op de camping gevaarlijk glad worden. De afgelopen dagen zagen we al glibberende en glijdende auto’s naar beneden komen. En na een droge nacht hoopten we even dat dit ons bespaard zou blijven. Maar helaas ging ook Waggel gevaarlijk aan het glijden. Zandladders, rijplaten, 4x4, sperren en zachte banden brachten het allemaal niet. Onbestuurbaar. Er moest een graafmachine komen om hem in het juiste spoor te houden. Nu lukte het gelukkig wel.

Opgelucht zijn we naar de grens gereden om de papieren voor het stallen van Waggel in orde te maken. Als we de volgende dag terug zijn krijgen we een andere plek toegewezen waar Waggel voorlopig kan blijven staan. Het tijd om alles klaar te maken voor de stalling en onze tassen in te pakken voor vertrek naar Nederland. ’s Morgens staat de door Hans geregelde taxi al op ons te wachten. De tassen worden achterin gezet en we vertrekken. Het is al snel duidelijk dat de chauffeuse van opschieten houdt. Ze scheurt er flink op los. Na 2 uur zijn we heelhuids bij het vliegveld. De vlucht naar Panama City verloopt zonder bijzonderheden. Als we willen boarden voor de KLM vlucht naar Amsterdam blijkt deze overboekt te zijn. Een extra dag en nacht wachten op de vlucht van de volgende dag. Hierbij hoort een verblijf in het luxe Sheraton hotel compleet met eten en drinken. We stellen ons vertrek naar Nederland dus nog even uit…. 

Gereden route 2024-2025, 15.599 kilometer