Colombia deel 1

29-10-2025 t/m 20-11-2025

29 Oktober is de start van ons volgende avontuur door Zuid Amerika. Het is de laatste tijd erg onrustig in dit werelddeel. En zeker ook in Ecuador. Door het afschaffen van subsidies op brandstoffen zijn er veel mensen in actie gekomen. Alle doorgaande wegen zijn geblokkeerd en dat al ruim een maand. Tot vlak voor vertrek was het twijfelachtig of we Waggel überhaupt konden bereiken. Na een lange vlucht kan de, door Hans geregelde taxi, ons toch ophalen. Na een rit van 2,5  uur worden we afgezet bij Finca Sommerwind. Het is dan al donker dus gelijk maar de bagage in Waggel gezet en het bed opgemaakt. Dan nog even een biertje in het restaurant en dan is het genoeg voor vandaag. We blijven nog een paar dagen hangen in Ibarra om te acclimatiseren, de auto vertrek klaar te maken en inkopen te doen. Er is altijd wel gezelligheid bij Finca Sommerwind. Uiteindelijk kunnen en willen we het vertrek niet langer uitstellen en vertrekken we richting Tulcan. Deze plaats is de veiligste grenspost naar Colombia maar heeft ook een bijzondere begraafplaats. En daar gaan we de dag van Allerzielen een kijkje nemen. Alle graven zijn schoongemaakt en voorzien van bloemen. Langs de paden en grafvelden staan in figuren geknipte cipressen struiken. Dan komt het spannende stuk. Onze Waggel is illegaal in Ecuador en moet de grens over zonder langs de douane te gaan. We zijn niet de eerste die dit doen en ook ons lukt het. Zo zijn we dus in Colombia aangekomen. Een stukje verderop passeren we de plaats Ipiales en zetten Waggel neer op een parkeerplaats van de kabelbaan. In een kwartier brengt de gondel ons naar de 1,5 km verderop en 200 meter lager liggende, kerk van Las Lajas. Een hernieuwde kennismaking en het valt ons op dat het er altijd nog erg mooi en verzorgd uitziet. Ondanks het minder fraaie weer, vermaken we ons. We bekijken de kerk van alle kanten. In een restaurant met uitzicht over de kloof en de kerk, genieten we van een lokale lunch.

We volgen de Panamericana naar het noorden en ontdekken al snel dat opschieten hier een uitdaging is. De weg loopt door bergachtig gebied en is smal, kronkelig, onoverzichtelijk en slecht onderhouden. Ons gemiddelde komt niet boven de 30km per uur. Dat gaan dus lange dagen worden! Na 3 dagen zijn we de plaats Popayan voorbij en verlaten de Panamericana om bij La Estrella op camping La Bonanza te gaan staan. Een lekker plekje waar Karel en Ingrid op ons wachten. Het is wel weer op 2400 meter hoogte dus tempo aanpassen en rekening houden met lagere temperaturen. ’s Avonds maken we een vuurtje en grillen we vlees. Erg gezellig! Ondertussen hebben we contact met Nederland gehad over een defect informatieschermpje in het dashboard. Er gaat wat opgestuurd worden naar de camping. Geduld dus. Ook ontmoeten we hier Thomas en Patricia weer. Samen met ze maken we een uitstapje naar Silvia waar op marktdagen veel mensen uit de omgeving, hun waren komen verkopen. De meeste mensen dragen hier nog de traditionele klederdracht. Her en der staan bontgekleurde bussen. De lading gaat onder een tent op het dak en de mensen zitten in het open gedeelte op dwars geplaatste banken. Heel bijzonder en voor ons een heerlijk dagje uit! Terug op de camping is het tijd om nieuwe plannen te maken. Het pakketje laat nog even op zich wachten en dat geeft ons de mogelijkheid om wat te gaan backpacken. We boeken een kamer in Popayan en laten ons door Thomas en Patricia in Piendamo afzetten, vanwaar we een bus naar Popayan nemen. Het is een ritje van 3 kwartier en we komen aan op het grote busstation. In een half uur lopen we naar het centrum naar de door ons geboekte ruimte. De kamer blijkt een betegelde ruimte in een soort kelder te zijn. Het is ruim en ziet er schoon uit maar aantrekkelijk is het zeker niet. Het is maar voor 2 nachtjes, de locatie is prima en we doen het ermee. Ondertussen is het flink gaan regenen en lijkt het niet meer op te houden. De volgende ochtend lopen we naar het centrale plein. Hier hebben we afgesproken met een gids voor een wandeling door de witte stad. Dan zie en hoor je toch meer dan zelf wat rondstruinen. We horen dat veel oude gebouwen in de stad diverse keren zijn herbouwd, na aardbevingen. Zo ook de kathedraal. We bezoeken een voormalig nonnenklooster en de universiteitsgebouwen maar ook wat verborgen binnenplaatsen en de lange voetgangersbrug. Een leuk bezoek aan deze stad!

Vanaf het busstation in Popayan hebben we een minibus geregeld die ons naar San Augustin brengt. De rit duurt 4 uur en vooral het stuk door NP Puracé blijkt een slecht onderhouden stuk te zijn. Het is er smal, onverhard en regelmatig komen we grote vrachtwagens tegen. We vinden het fijn dat we dit stuk niet met Waggel hoeven te doen! Vroeg in de middag komen we aan in San Augustin en lopen naar ons geboekte hostel. Hier krijgen we een mooie kamer in dit gezellige dorp. Diverse restaurants zijn op loopafstand. Perfect voor ons! De volgende ochtend, na de eerste regenbuien, laten we een taxi komen die ons naar het Parque Arqueológico de San Augustin brengt. Deze regio staat bekend om zijn bijzondere grafbeelden en in dit park zijn de meeste te vinden. We kopen een 2-daagse pas die ook voor de andere opgravingen geldig is. We stellen de gidsen teleur en lopen richting het museum waar de historie en de opgravingen worden uitgelegd. Men weet lang niet alles over deze beelden en hun makers. Op de route door het regenwoud staan verschillende beelden. Hierna volgen nog 2 routes waarbij je langs opgegraven grafmonumenten komt. De laatste route gaat een pittige heuvel op waar nog wat graven en beelden te vinden zijn. Van hieruit heb je een weids uitzicht over de omgeving. Terug in het hostel boeken we direct een tour voor de volgende dag. Uitgerust en na een prima ontbijt, stappen we in de flinke 4x4 van Ever die onze gids is voor vandaag. We halen nog een Portugese vrouw op die ook meegaat en dan zijn we onderweg. We bezoeken watervallen, een rietsuikerfabriek en dan is de eerste opgraving aan de beurt. Alto de las Piedras blijkt een soort grafheuvel met een beperkt aantal, vooral kleinere, monumenten. Na dit bezoek en de lunch rijden we door naar Alto de Los Idolos. Ook dit park ligt op een heuvel. Een voetpad loopt door de bossen en langs het pad staan prachtige tropische planten. Dit geeft een mooie afleiding tijdens de klim. Er is boven op de heuvel een maanvormige open plek gemaakt waar alle grafmonumenten te vinden zijn. Een hele mooie plek! Hier zijn zelfs een soort sarcofagen te zien, uitgehakt uit rotsblokken en voorzien van een stenen deksel. Ook het grootste beeld uit de regio staat hier. Deze steekt 4 meter boven de grond uit en zou nog 3 meter in de grond zitten. In de verte zien we flinke regenwolken aan komen drijven. Terug bij de ingang aangekomen barst er een gigantische tropische bui los. Gelukkig is de auto niet ver meer! Onderweg naar het dorpje Obando klaart het weer wat op en kunnen we de laatste archeologische vindplaats van deze tour bezoeken. Hier zijn, slechts 30 jaar geleden, tientallen grafkelders gevonden. Een klein museum met grafvondsten zoals textiel en sieraden zijn te bezichtigen evenals enkele grafkelders. We worden door de jeugd van het dorp rondgeleid. Mooi dat vooral het dorp, en met name de jongeren, hier zo bij betrokken worden. We hebben nog geen genoeg van deze omgeving en verlengen ons verblijf want deze regio staat ook bekend om zijn kleinschalige koffieplantages en we willen de volgende dag nog een koffie-tour te doen. We worden opgewacht door Ricardo en Lorraine die ons alles over koffie gaan vertellen. In het Spaans gaat het ons tegenwoordig redelijk af en kunnen we het goed volgen. We worden meegenomen langs diverse soorten koffieplanten, ze laten het snoeien en oogsten zien en het handmatig sorteren en drogen. Het is heel bewerkelijk en heel anders dan het massale en mechanische proces van de grote plantages. Ook het koffie proeven mag niet ontbreken natuurlijk. Heerlijk! We nemen afscheid en met een kilo biologische koffie op zak, lopen we terug naar het dorp. Hier gaan we ’s avonds weer lekker eten en kopen buskaartjes voor de volgende dag.