Paraguay

17-11-2024 t/m 29-11-2024

Het is een drukte van belang bij de grenspost tussen Brazilië en Paraguay. Ciudad del Este staat bekend als een belastingvrije stad en dat trekt vele duizenden shopgrage Braziliaanse bezoekers per dag. Geduld dus en dan komt alles goed. We parkeren in een straatje achter een brandweerkazerne van waaruit we op ons gemak naar het centrum kunnen lopen. Het is er ook nog eens extra druk vanwege de “Black Friday” uitverkoop. Ook wij gaan kijken of we een koopje kunnen scoren. Het is warm in de stad, vochtig en geen zuchtje wind. Sinds een paar dagen merken we dat onze “leef” accu’s op zijn. ’s Morgens kunnen we ze niet meer belasten, dus tijd om nieuwe te zoeken. Helaas kunnen we in deze stad niet vinden wat we zoeken en laten de stad weer snel achter ons. De weg loopt recht naar het westen richting de hoofdstad. De omgeving is groen en er is voornamelijk landbouw. Niet heel opwindend zullen we maar zeggen. Maar een leuke stop, halverwege Asuncion, was de zuivelhandel Lactolandia. In de bijbehorende winkel zijn alle producten die ze produceren te koop. En vooral het softijs is erg in trek. Ze hebben zelfs een drive-through voor degene die verkoelend ijs zoeken.

Een paar dorpen verdere draaien we een onverharde weg in die naar camping Pequeňa Baviera loopt. We worden door de Duitse eigenaars Astrid en Christian hartelijk verwelkomt en zoeken daarna een plekje op het terrein. De rest van de dag doen we niet veel meer. Het is hier ook erg warm en vochtig. Eén van de redenen om hiernaartoe te komen is de werkplek van Christian. Hij heeft goede contacten en er kan onderhoud uitgevoerd worden. We vragen hem naar een specifieke olie voor onze voornaaf die vervangen moet worden en natuurlijk naar de accu’s. De olie heeft hij de volgende dag al geregeld en ik ververs dit dat ook direkt. De accu’s zijn lastiger en we worden geadviseerd terug naar Ciudad del Este te gaan. Dat doen we maar niet. We blijven hier een paar dagen om nog wat klusjes en boodschappen te doen. Het is een lekkere rustige plek met gastvrije eigenaren. Vanuit Caacupé gaan we naar het zuiden. Dit blijkt een smalle weg met een verraderlijke afstap naar de vluchtstrook te zijn. Het is vermoeiend rijden. Niet alleen de nogal opportunistische medeweggebruikers met hun kapriolen maar ook de hoge temperaturen en de vochtigheid, putten ons uit. Na twee dagen rijden komen we aan bij de restanten van Jezuïeten nederzetting San Cosme y Damián. Aan het begin van de rondleiding krijgen we in het Spaans, uitleg over de sterren en planeten. Hier blijkt één van de eerste Zuid Amerikaanse sterrenkundige in het klooster gezeten te hebben. Daarna gaan we door naar de restanten. Een L-vormig gebouw is helemaal opgeknapt en wordt nu gebruikt als kerk, school en gemeenschapsruimte. Van de rest zien we slechts fundaties. Een beetje teleurstellend. Maar dit is niet de enige Jezuïeten nederzetting die we bezoeken. In de plaats Trinidad zijn ook ruïnes te bewonderen en die zijn meer dan het bekijken waard. De enorme proporties van de kerk met zijn vele beelden en reliëfs zijn indrukwekkend. Overal zie je gebeeldhouwde decoraties. Zelfs het doopfond en de preekstoel zijn er nog, evenals de beelden van de heiligen. En dat gebouwd in de jungle ruim 300 jaar geleden. Het is een flink terrein met vele resten van huizen en andere gebouwen. ’s Avonds is er ook nog een geluid- en lichtshow. Maar misschien wel de indrukwekkendste ruïnes zijn die van Jesús de Tavarangüé. Van deze nederzetting is nog redelijk veel bewaard gebleven. Het ligt in een parkachtige omgeving met hoge bomen en groen gras. De rood bakstenen kerk steekt daar mooi tegen af. Van de grote kerk staan de muren nog grotendeels overeind. Het is heerlijk rondstruinen hier. Deze nacht staan we weer op een parkeerterrein, alleen niet van een Jezuïetencomplex. Dit keer van een enorme bouwmarkt. We vullen wat klusmaterialen aan en kopen er 4 nieuwe accu’s voor de leefruimte. De versleten AGM accu’s worden ingeruild voor doodnormale startaccu’s. We zien wel hoe lang ze meegaan. Inbouwen doen we bij park Manantial in de plaats Hohenau. We staan hier voor een feestzaal met veranda waar het heerlijk toeven is. Fijn zo’n veranda als het ’s middags flink gaat regenen! ’s Avonds maken we graag gebruik van het restaurant van het park. In de palmbomen naast ons is het een gekwetter van jewelste. Papagaaitjes hebben hier een enorm nest gebouwd. Het is een komen en gaan van die groene druktemakers. 50 meter van ons vandaan ligt een dijk waar een grond-uil zijn nest heeft. Een prachtig roodbruin beestje dat zich vaak laat zien. Na enkele heerlijke dagen vertrekken we richting de grens met Argentinië dat aan de andere kant van de brug bij Encarnación ligt.