UY; Soca t/m BR; Foz do Iguaçu

31-10-2024 t/m 17-11-2024

De vlucht over Panama naar Montevideo was lang en vermoeiend, maar als we Waggel weer zien, is de vermoeidheid snel vergeten. We blijven een nachtje op de camping van de stalling om de boel weer op orde te maken en vertrekken de volgende dag naar Chacra Hollandesa. Zoals altijd staan hier de nodige andere reizigers. Net als vorig jaar parkeren we achter Kees en Jacobine. We maken kennis met Sascha en Jeroen en Sven en Katja. De volgende dag arriveren Arend en Akkie die hier op hun auto gaan wachten. ’s Avonds organiseert Jan een bbq voor alle campinggasten. Super geregeld en erg lekker! Deze keer blijven we wat korter hier omdat er een pakketje in Colonia del Sacramento op ons wacht. Daar rijden we in één keer naar toe en parkeren op ons favoriete plekje even ten noorden van de stad. Hier doen we wat klusjes en onderhoud voor we aan de route naar het noorden beginnen. We steken bij Fray Bentos de grens met Argentinië over en doen boodschappen in Gualeguaychu. We zijn best geschrokken van de enorme prijsstijgingen in één jaar tijd. Alles is minstens 3 keer zo duur geworden. Toch wel iets om rekening mee te houden. Wij zijn onderweg naar Iguazú en dat is 5 dagen sturen, maar we proberen onderweg niet alleen door te jakkeren. Zo bezoeken we een paleis van één van de eerste Argentijnse presidenten, de maté-fabriek “Las Marias” en kan een bezoek aan de ruïnes van drie Jezuïeten nederzettingen, niet ontbreken. Deze waren overwoekert door de jungle maar zijn nu deels vrijgemaakt. Een aparte setting!

Eénmaal in Puerto Iguazú installeren we ons op een camping en wachten op Michiel en Marieke die vanuit Paraguay deze kant op komen. Helaas loopt het anders..... er zijn grote problemen met de Braziliaanse douane en hun camper wordt “gegijzeld”.  Het duurt 3 dagen en het kost veel geld om het probleem op te lossen. Er was iets fout gegaan, een jaar geleden, bij het verlaten van Brazilië. Oh shit deze grens hebben wij ook gedaan.... Na wat speurwerk op internet, vinden we een site waarop we zien dat onze papieren wel in orde zijn. Michiel en Marieke besluiten om niet naar Argentinië te komen en met de wetenschap dat onze papieren wel OK zijn, durven wij nu de grens wel over. Na een voor ons probleemloze grens ontmoeten we ze in Foz do Iguaçu, dat is de Braziliaanse kant van deze stad die in 3 landen ligt. Opgelucht ze weer te zien en dat alle ellende achter de rug is. Onder het genot van wat eten en drank komen alle verhalen voorbij. Bewonderenswaardig is hun positieve houding en het niet erin blijven “hangen”! De volgende ochtend gaan we bijtijds naar de ingang van het National Park Iguazú, dat pal naast de camping ligt. De kaartjes zijn vlot gekocht en dan is het wachten op de eerste bus die ons naar de watervallen gaat brengen. We laten ons bij de laatste halte afzetten en zijn daardoor de grote drukte voor. De watervallen zijn zo mogelijk nog imposanter als we ons konden herinneren. Onze camera’s krijgen geen rust! We wandelen langs de vele watervallen en naar de “Keel van de duivel”. Hier stort een gigantische hoeveelheid water in een hoefijzervorm naar beneden. We hebben genoten en krijgen en niet snel genoeg van, maar het wordt ondertussen erg druk. Dus lopen we tegen de mensenstroom in, naar de bus terug. We besluiten de Argentijnse kant van de watervallen niet te bezoeken. Het was perfect zo! Wel brengen we nog een bezoek aan Parque das Aves. Een vogelpark dat pal tegenover de camping ligt. In een stuk jungle zijn tientallen volières gebouwd waar je langs en door kan lopen. Het is prachtig aangelegd en de volières zitten vol vogels uit de regio. Knalrode ibissen, papagaaien, ara’s en lepelaars om zomaar eens wat te noemen. Ook scharrelen er schildpadden en leguanen. Slangen, roofvogels, vlinders en kolibries ontbreken ook niet.

De dag voor we Brazilië weer verlaten doen we nog een gezamenlijke toer naar en over de gigantische (7km lange) Itaipu dam. Deze dam, de op één na grootste ter wereld, ligt op de grens met Paraguay en levert genoeg stroom voor een stad met 1,5 miljoen inwoners. Gigantisch! Dit was dan helaas ook weer gelijk het laatste uitje met z’n vieren. Onze routes gaan (voorlopig) weer even uit elkaar. Michiel en Marieke gaan noordelijk door Brazilië en wij steken de grens over naar Paraguay. Maar daarover later meer....