PE; Paracas t/m PE; Tumbes

15-03-2025 t/m 30-03-2025

Het kustplaatsje Paracas ligt aan de rand van een duinengebied. Vanaf een gezellige wandelboulevard met talloze restaurants, bars en winkeltjes kijk je uit over een baai vol vissersbootjes. Hier varen we langs onderweg naar de Ballestas eilanden. Een toeristisch tripje met een snelle boot om de vele vogels, zeeleeuwen en pinguïns op de onbewoonde eilanden te bezoeken. Op de eilanden zelf komen we niet maar we waren er direct langs zodat we de vele vogelsoorten goed kunnen zien. Nieuw voor ons waren de Inca sterns en de Peru booby’s. De boot vaart tussen de grillig uitgesleten rotseilanden. De vele grotten en gaten geven mooie doorkijkjes. Bij terugkomst in de haven ligt een grote zeeleeuw te posten op de drijvende steiger. Iets zuidelijk van Paracas rijden we het Reserva Nacional de Paracas in. Het duinengebied inclusief het schiereiland is beschermd gebied en erg populair bij toeristen uit Lima. We komen dan ook de nodige bussen en busjes uit de hoofdstad tegen bij de uitzichtpunten en langs de steile kust. Een stuk voorbij het schiereiland stoppen we tussen twee zoutmeertjes voor de lunch. Een derde, wat kleiner meertje, trekt met zijn roze kleur onze aandacht. Maar we kunnen er niet bij komen. Het hoge waterpeil maakt de ondergrond zacht en modderig. Jammer maar helaas dus. De etappe van Paracas tot vlak voor Lima verloopt vlot over prima dubbelbaans wegen. De omgeving is saai, vervuild, droog en de bebouwing is nogal triest te noemen. We overnachten op een druk, stoffig parkeerterrein voor trucks, naast een tankstation. Niet echt rustig natuurlijk. Het terrein is vrijwel leeg als we onderweg gaan. Het wordt een intensieve en inspannende ochtend. 70km idioterie over de rondweg van Lima. Het is ongekend druk. Bussen in vele maten terroriseren de snelweg. Ze stoppen overal, parkeren 3 dik en vertrekken zonder op- of om te kijken. Het is vechten voor elke centimeter. Na ruim 3,5 uur zijn we de chaos eindelijk, en zonder kleerscheuren, voorbij. Nog 40km verder stoppen we bij een tankstation voor een lange lunchpauze. 

Nadat we Lima achter ons hebben gelaten is het direct weer rustig op de wegen. Het laatste stuk naar Caral is dan ook ontspannen rijden. Caral is een dorpje aan een rivier in een groene vallei met daaromheen een woestijn landschap. We rijden door het dorp en parkeren naast de rivier op een parkeerplaats. Van hieruit kunnen we te voet de opgraving van de heilige stad Caral bezoeken. Bij het bezoekerscentrum kopen we onze toegangsbewijzen en we moeten verplicht een gids nemen. Communiceren is wat lastig want de gids spreekt alleen Spaans. Hij doet zijn best om ons wat uitleg te geven. Er staan hier 6 piramides en nog vele andere gebouwen die nog niet onder het zand zijn uitgegraven. We lopen tussen de gebouwen door maar zien weinig aan versierselen of attributen die hier gebruikt zijn. Na 2 uur zijn we terug bij Waggel. Na de lunch vertrekken we en volgen de Panamericana verder naar het noorden. Na een overnachting in Tortugas rijden we door naar Trujillo waar we ons op de camping installeren. Ook hier weer tobben om er binnen te komen. Maar van hieruit kunnen we mooi de stad en de Mochi ruïnes bezoeken. De camping grenst aan het tempelcomplex Huaca de la Luna. Achter het ticketoffice blijkt een mooi museum te zijn met vele grafvondsten uit de ruïnes van deze tempels. Natuurlijk het nodige keramiek maar ook textiel en voorwerpen van edelmetaal. Na het museum bezoek lopen we in een kleine groep met een Engels sprekende gids naar de tempel van de maan zo’n 500 meter verderop. Als we het enorme bouwwerk binnenlopen zien we al snel de muurschilderingen in reliëf. Het is allemaal redelijk goed bewaard gebleven doordat het onder het zand en gravel bedolven heeft gelegen. Er is veel kleur te zien en alles is nog origineel. Overal door het gebouw zijn de schilderingen te vinden. We vinden het erg mooi. We bezoeken diverse verdiepingen en zien vele kleurrijke reliëfs. Ook komen we langs een offerplaats waar de restanten van minstens 70 geofferde mannen zijn gevonden. Best bizar toch om zo de goden gunstig te stemmen. Het was een leuk bezoek en indrukwekkender dan de piramides van Caral.

De dag erop bezoeken we de paleizen van Chan Chan. Dit was ooit de hoofdstad van het Chimú rijk en had 60.000 inwoners. Nu zijn slechts de resten van 9 paleizen terug te vinden. En slechts één is voldoende gerestaureerd om bezoekers te verwelkomen. Het zijn gebouwen opgetrokken uit leem en dus gevoelig voor de elementen. Het paleis dat we bezoeken ziet er fris en opgeknapt uit. Het is niet helemaal herbouwd maar wat er nog was is gerestaureerd. Hier vind je geen kleurrijke decoraties maar lemen reliëfs in diverse motieven zoals vissen, pelikanen en eekhoorns. Het is erg uitgestrekt en, zonder gids is het is fijn wandelen over de paden tussen de diverse gebouwen. Aansluitend bezoeken we nog het bijbehorende museum waar de bodemvondsten worden tentoongesteld. Veel textiel en sieraden van edelmetaal. Na een lunch in het centrum van Trujillo en wat boodschappen, keren we terug naar de camping. Zondagochtend vertrekken we uit Trujillo en rijden we naar het 70km noordelijker gelegen El Brujo. We volgen de kustweg al heeft deze een beperking voor verkeer tot 8 ton. Maar de politie let gelukkig nergens op. We maken wat foto’s van vissersbootjes, gemaakt van riet en vervolgen de bar slechte kustweg. El Brujo is een tempelcomplex met 2 piramides en een mooi museum. Het is vooral bekend door de vondst van een hooggeplaatste vrouwelijke mummie. Ook hier veel muurschilderingen in de tempel die lijkt op de tempel van de maan in Trujillo. Tussen de kleinere en nog niet uitgegraven tweede piramide en de zee vinden we een rustig plekje voor de nacht. Het laatste en grootste museum die we deze reis in Peru bezoeken is het museum van de koninklijke tombes van Sipan in Lambayaque. Een indrukwekkend museum met vele grafvondsten uit een tempelcomplex bij het plaatsje Sipan. Er zijn ook een aantal graftombes nagebouwd maar alle mummies zijn echt. Er is een oneindige hoeveelheid keramiek, juwelen en kleding opgegraven. Een donker, maar erg mooi en smaakvol ingericht museum.

Onze laatste stop in Peru is aan het strand bij Los Organos. Eindelijk eens een schoon strand in een gezellig plaatsje. En er staan zelfs andere reizigers. We hebben het naar onze zin. En blijkbaar de zeeschildpadden, pelikanen en fregatvogels ook die hier voor de kust en bij het vissershaventje constant aanwezig zijn. Na 4 ontspannen dagen gaan we toch weer door. Onderweg naar de grens met Ecuador.