PE; Ite t/m PE; Nazca

23-02-2025 t/m 14-03-2025

Met een uur winst rijden we Peru binnen. Een uurtje grensformaliteiten en twee uur tijdsverschil met Chili, maken het verschil. Het landschap is niet veranderd en we volgen nog steeds de kust. We komen langs wat kustplaatsjes die gebouwd zijn rond wat luxe villa’s. Ook hier houden ze van het strandleven. Al snel komen we bij een tolpoortje. Wat nu? Want we hebben nog geen Peruaanse Soles. Maar de slagboom staat open en er wordt alleen richting het zuiden, tol gevraagd. En zo rijden we comfortabel verder over de prima kustweg naar het noorden. Net voorbij de plaats Ite installeren we ons op een fijn strandje voor een paar dagen. Het is heerlijk weer en niet druk op het strand. De luifel gaat uit en de stoeltjes eronder. Naast het strand is een moerasachtig stuk met de nodige watervogels maar er wordt ook zwavel gewonnen. En als de wind draait is dit wel te ruiken. Het stoort ons niet. We gebruiken deze fijne plek om te wennen aan het tijdsverschil met Nederland. Dat is door de zomertijd in Nederland, 7 uur geworden. Na 3 dagen strand trekken we weer verder langs de kust. We zijn onderweg naar Arequipa. Het plan was om dit in 2 dagen te rijden maar al vroeg in de morgen van de eerste etappe, komen we in een rij met vrachtwagens te staan. We gingen uit van een ongeval maar al snel bleek dat het een wegblokkade van ontstemde buurtbewoners was. Ze demonstreren tegen de komst van een mijn in deze buurt. Het gaat er gemoedelijk aan toe al reageren sommige demonstranten best fel op ongeduldige chauffeurs. We houden ons op de achtergrond en wachten af. Na 11 uur wachten wordt de blokkade om 20.00 uur opgeheven. En dan is het natuurlijk chaos met al die ongeduldige vrachtwagenchauffeurs op de enkelbaans weg. We rijden langs een 5km lange rij van vrachtwagens en bussen. Na 15km draaien we een parkeerplaats bij het strand op. Hier hebben we een rustige nacht. Het laatste stuk naar Arequipa gaat van zeeniveau naar 2300 meter. Het eerste stuk nog vlak en dan de bergen in. Het vrachtverkeer kruipt in een lang lint langs de bergwanden omhoog. We zien de meest idiote inhaalacties voor ons gebeuren. Maar gelukkig geen ongelukken. Al zien we wel de nodige wrakken langs de kant en in het ravijn liggen. Laten we het verkeer maar opportunistisch noemen! We komen gelukkig zonder brokken bij de camping in Arequipa aan. Het ligt aan een brede weg, pal naast het centrum. Het centrum is dus makkelijk te voet te verkennen en dat doen we dus ook. Er is veel te zien in het historische centrum dat vol met klassieke gebouwen staat. Vooral de witte kathedraal aan het grote plein, is fantastisch. Eén van de redenen om hier te komen, is het carnaval. In een wijk, 5km verderop, is een grote optocht met muziek en dans. Kleurrijke groepen uit diverse stadsdelen trekken door de stad. Maar het echte feest is elkaar nat spuiten met schuim en water. Ook paars gekleurd poeder is populair. En het duurt niet lang voordat ook wij ondergespoten worden. Wat een feest! Na enkele uren zijn we paars en drijfnat en nemen de bus terug naar de camping. Wat een belevenis! Erg fijn dat er heerlijke warme douches zijn op de camping!

De volgende dag gaan we weer naar het centrum. Eén van de hoogtepunten van de stad is het Santa Catalina klooster. Gesticht in 1540 als een privé klooster voor de rijken. Het is een ommuurde wijk, midden in de stad. Een oase van rust. Nu is het vooral een museum maar een afgescheiden gedeelte is nog altijd in gebruik. Het is er heerlijk rondwandelen en je verbazen over het leven, destijds in het klooster. Na Arequipa gaan we weer terug naar de kust. Het binnenland is ons te regenachtig en daarbij willen we onze herinneringen aan Puno, Cusco en andere door ons bezochte plaatsen, niet verstoren. Dus gaan we de Panamericana verder langs de kust volgen. De eerste kustplaats waar we overnachten is Los Cerrillos. We overnachten op het strand tegenover een klein restaurantje waar we ’s avonds een paar biertjes kopen. Een prima plek om wat uit te blazen na een mooie maar pittige route door de bergen. Ons volgende doel is Nazca. Alleen duurt het wat langer dan gedacht om er te komen. Halverwege de route in een onoverzichtelijk stuk woestijnlandschap, horen we een raar geluid en een hard geruis en slaan alle meters de hoek in. Een V-snaar heeft de geest gegeven. Dat is balen want een reserve hebben we niet. We zetten Waggel in de berm en kantelen de cabine om de schade te bekijken. Ondertussen probeert Monique hulp te krijgen van voorbijkomend verkeer. Gelukkig lukt dat. Een zeer hulpvaardige chauffeur met de naam Jesús gaat met Monique onderweg om een nieuwe V-snaar te vinden. Sjors peutert overal de restanten van de kapotte V-snaar tussenuit en soldeert wat kapot geslagen elektriciteitskabels. Maar is er meer kapot. Een sensor is in tweeën geslagen maar de oorzaak van de gebroken snaar is een kapot kogellager van de koelwater ventilator. Alle kogels liggen eruit. Na enkele uren is Monique terug met een vervangende V-snaar maar het heeft geen nut om deze te plaatsen. We wagen het erop en rijden in een paar korte etappes, zonder koeling, naar het plaatsje Ocona. Deze 15km was gelukkig allemaal bergafwaarts. Waggel parkeren we op een royale truckparking. Een kleine garage regelt voor ons een sensor en een nieuw lager. Het duurt een paar dagen maar we kunnen weer onderweg.

In Nazca besluiten we om direkt maar een olie- en filterwissel te laten doen. Kunnen we voorlopig weer vooruit. De camping waar we overnachten is aan de oostkant van het stadje en ligt op loopafstand van de Inca aquaducten, die we de volgende dag bezoeken. Deze aquaducten blijken spiraalvormig aangelegde putten te zijn die naar een ondergrondse rivier leiden. De wanden zijn met keien bekleed. In een relatief klein gebied zijn er een stuk of 15 van deze putten te vinden. Na dit bezoek zijn we naar het centrum van Nazca gewandeld. Hier bekijken we het Antonini museum over de Inca historie. Hier is veel te zien. Niet alleen een flinke collectie keramiek maar ook replica’s van Inca graven en bouwwerken. Ook zien we nog een mummie en wat schedels. Hierna gaan we op zoek naar een supermarkt voor de noodzakelijke boodschappen.

Ten noorden van Nazca beklimmen we nog een aantal torens van waaruit een klein deel van de figuren van de Nazca-lijnen te bewonderen zijn. Zo zien we bij de eerste een afbeelding van een kat en veel lijnen die volgens een gids, te maken hebben met zonnestanden en de Inca kalender. Bij de tweede toren zien we naast veel lijnen, ook 3 figuren. Een boom, een hagedis en twee handen. Je moet er wel wat fantasie voor hebben. Er liggen veel meer figuren maar die zijn niet zichtbaar vanuit de torens. We waren niet genoeg onder de indruk om er een rondvlucht voor te gaan maken. Nog wat verder naar het noorden, zijn nog meer afbeeldingen te vinden. Dit zijn de Palpa figuren. Deze zijn misschien iets kleiner en minder bekend maar wel duidelijker. Via een hobbelige gravelweg komen we langs een afbeelding van twee mannen en uiteindelijk bij een mythisch wezen van 68 meter lang. Het is een combinatie van een walvis en een orka. De afbeelding is tegen een helling gecreëerd. Vlak voor de plaats Palpa zien we nog een rij menselijke figuren. Mooi scherp tegen de bergrand en goed te zien vanuit een toren. Van hieruit schuinen we weer af naar de kust en vervolgen de Panamericana, maar daarover in het volgende stuk meer.